این روزها انگار افسار زندگی از دستم خارج شده باشه. ۸۰ درصدش به خاطر ساعت خوابم‌ه. از بعد از جراحی، تقریبن هر شب تا ۳، ۴ اینطورا بیدارم و از اونور ۱۲، ۱ پا میشم و تا میام کاری کنم میشه عصر و شب. می‌خوام از همین ۱ اردی‌بهشت همه چی عوض کنم. فقط یه هفته اصن. ببینم میشه؟
۵ بار در روز بیشتر آنلاین نشم و شب‌ها تا ۱۲ برم که بخوابم و صبح‌ها ۸ بیدار باشم.
اون روز تو کلاس گفتن کسی که نتونه به خودش قول بده، بقیه هم نباید روش حساب کنن. خلاصه که می‌خوام از اونا نباشم.
۱ اردی‌بهشت ۹۷

به اشتراک گذاری:
Facebooktwittergoogle_plus

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *